نهادهای غیر دولتی میتوانند راهی باشند برای شکوفایی گروههای جوانی که سرمایه چندانی ندارند ، البته این مساله تا وقتی صادق است که اهل قم نباشی. زیرا وقتی مثل ما، اجرای تئاتری را پی ریزی میکنی ، تا به صورت یک گروه مستقل هنری ، در پلاتویی که بوسیله این نهادها در اختیار جوانان قرار گذاشته شده اجرا کنی ، راهها را بسته میبینی. ظن من بر این است که چرایی اش در اینها خلاصه میشود
۱ - کاری که دینی نباشد را ضد دینی میپندارند
۲ - بایستی یا هنرت سفارشی باشد یا اصلا هنرمند نباشی
۳ - مسئول جدید سازمانهای غیردولتی ، محیط فرهنگسرایی را از محیط اداری نمیتواند تمیز دهد
۴ - مسئول جدید سازمانهای غیردولتی ، تئاتر را خطری برای دین احساس میکند
البته من نمیتوانم بپذیرم که این نوع نگاه ، زاییده نگرش یک شخص باشد ، بلکه گمان من بر این است که این فرد قرار است مجری تصمیم دیگرانی
باشد که گمان میکنند متولیان و مترجمان دین هستند.
باری! اینست سرنوشت زیستن در شهری که اگر بمانی در آن، دستت را میبندند و اگر بخواهی از آن بروی ، رفتنت را شکست اندیشه‌ات میخوانند....
بیشتر بخوانید در :
حکایت شیر و خرگوش ، بلاگ خاطرات و خطرات
حركت هاي مستقل غيردولتي : راهي براي فرار يا حل مشكلات؟ ، یک دیوانه
سازمان ملی پیرمردان قم ، رضا کوشالشاهی

این روزها که میگذرد
جیبهایم پاره تر میشوند
و من به خدایم نزدیک تر میشوم

سينه به سينه منتقل میشود
حرکت مواج
ضربات پياپي
بدن تو
بر
بدن من
سينه به سينه